Alirıza Dedem
Bu yaşanmış bir olaydır ve sizlerle paylaşmak istedim Çanakkale savaşının yıldönümünde.İsmini almaktan onur duyduğum dedem savaşa hazırlanıyor.Osmanlının son yılları her yerde cepheler açılmış.Savaş son sürat devam ediyor.DEdemide çağırıyorlar savaşa.Dedem henüz yeni evli bir genç.Cepheye gideceği hafta annesinin kulağına eğilip anne gitmek var dönmek yok bilesinki eşim hamiledir.Bana bir şey olursa ona ve çocuğuma iyi bakın der.
Aradan yıllar geçer.Dedemin ölüm haberi gelir ama yinede bir umuttur bekle-mek.Kimse inanmaz onun öldüğüne.Bir gün kapı çalacak diye beklerler.
Uzun bir yedi yıl geçer.Dedem ölmemiştir.Köyümüze yaklaşır.Tam uzakta şimdi Fıratın suları altında kalan Kale Meydanı köyü gözükmektedir.(Halfetinin Karşısı)Sadece 7 kilometre kalmıştır.O sırada Askerler gözükür.Dedemleri dur-durur.Nereye gidiyorsunuz derler.Dedem yedi yıldan beri asker olduğunu ve evi görmeye gittiğini söylesede nafile.Tekrar cepheye götürürler.Birinci Dünya Savaşı başlamış ve pek çok cephede savaş tüm hızı ile sürmektedir.Dedem bir yedi yıl daha cephelerde savaşır.Tam ondört yıl sonunda savaşlar biter Osmanlı ile başladığı cephelerde Türkiye Cumhuriyeti ile devam eder.Eve döndüğünde inanmazlar.Epey bir rica eder kapıyı açın ben Alirıza diye.Annesi benim oğlum cephede öldü şimdi defol git yoksa ateş edeceğim der.Dedem son bir kez anne hatırlarmısın sana giderken eşim hamile demiştim ben oğlunum der.Nenem kapıyı açar ve saçı sakalı karışmış oğluna sarılır.Elini yüzünü yıkar su ister .Bir genç kız su getirir.Kim diye sorar dedem.Derler ki senin kızın.Tam 14 yıl sonra kucaklar kızını dedem.Bu acıklı hikaye gözyaşları ile biter.Bu ülke için ömrünü cephelerde yitirmiş,bağımsızlık,İstiklal,Özgürlük kavramları bu anlattıklarımla kavranırsa ve sadece Çanakkalede 250 bin şehiti bir yılda verdiğimiz anlaşılırsa üstünde yaşadığımız toprakların ne kadar değerli olduğunu anlarız.

Aliriza Torun

Köydeki Aya Maher ve Son Irbea Merasimleri

sevgili emine abla ben ali riza.(aman ali rizalar karismasin amcanin oglu, kucuk olan) oncelikle bu kadar gec yazdigim icin ozur dilerim ama ancak firsatim oldu. hatiralarini az once annemle babama okudum gercekten de cok duygulandilar. bu cabalariniz ve emeginiz sayesinde unutulmus cok seyin yeniden gun yuzune cikiyor oldugunu anladim. orda yazdigin ve merak ettigini soyledigin iki onemli merasimi babama sordum. tavudolarin bahcesine gidilip sahre yapilan gunler nevroz(sultan nevroz) ve son irbaa gunleridir. firat kiyisinda kutlanan ve suya girilen gun ise aya maher adi verilen torendir ve rivayete gore yilda sadece onbes gun firat nehrinden akan ab-i hayat suyu firatin ortasindan gecmekte fakat bu onbesgunun birinde ise kiyidan akmaktadir. dolayisiyla meydanlilar ibrahim yenerin kiyinda ve halfetililer de basbostanda 15 gun boyunca suya girerek ab*i hayatin kiyidan akacagi o yegane gunu yakalamaya calismaktadir. o gunlerde kimileri bu rituele itina ile uymakta iken kimileri ise bu inanisla dalga gecmektedir. sonucta anlatilana gore ozellikle genclerin de katilimiyla ciddi bir kalabalik bu torene katilirmis. babamla annemin anlattiklari kisaca boyle umarim faydali olur.

Anlatan: Yasar ve Essum Torun

Yazan ve gönderen: Ogullari Aliriza Torun

ÖĞRETMENLİK YAPTIĞIM KÖYLERDEN

                            ( I )

                         AŞE NİNE

Doğumunu bilmiyordu ama yüz yaşın üstündeydi.Evi okuluma yakın hergün uğrar halımı hatırımı sorar dua eder giderdi.Bir gün geldi oğlum başım ağrğyor dedi bana hap ver dedi köyün öğretmeniyiz ya herşeye öğretmen bilir.Doktor değilim ilaç kullanmadığım için hangi hapın iyi geleceğini tahmin edemedim.Nine yarın gel vereyim dedim.Bakkaldan bonibon aldım hapa benziyor farkı tadı şekerli bir ilaç şişesi buldum içine 20 tane koydum birgün sonra Ayşe Ninem geldi şişeyi evden aldım birbardak suyla birlikte verdim yuttu bir saat sonra geldi dualar ediyor ayşe Ninem ne ağrım kaldı ne sızım diyor benim bonibon oldu ağrı kesici bu böyle hep devam etti midesi ağrır gelir başı ağrısa gelir oğlum der dua eder hapını yutar gider tayinim çıktı insan nereye kadar yaşar sonradan duydum Ayşe ninem göçmüş öbür tarafa bende bonibonu görünce O'na dua ediyorum.

                                          ( ıı )

                                            ÖMER

Ömer görme özürlü evli okuluma yakın bir komşum O dünyayı kalbi ile görüyor.

Telsiz telefonlar yeni çıkmış ben lojmanın yantarafında telefonla konuşuyorum bizim ömer Eşi ile yoldan geçiyor selam verdi ben farketmedim elimi kaldırdım görmeyen adama az ileri gidip eşi Nejlaya soruyor benim mustafa öğretmenle aram iyidi diyor acaba selamımı neden almadı diyor eşine eşinin cevabı aldı diyor Nasıl aldı diye sorduğunda Ömer elini kaldırdı diyor.Oradan döndü tekrar geldi Öğretmen,öğretmen sen görmeyenlere sezizce elini kaldırarak mı selamını alıyorsun dedi bana haklısın Ömer dedim ben bundan sonra örme özürlü bir kişiye seslenerek selamını alacam diye söz verdim ve artık sözümü de tutuyorum.

Başkaları da var ama sıkılmayın selamlar

Gönderen: Mustafa Karakoc

SİYAHGÜLE AĞIT (HALFETİ)

KALK ECDAT KALK BAK NELER OLDU

BIRAKTIĞIN O MEKANLAR SU İLE DOLDU

HALFETİ BAHÇELERİ SARARDI SOLDU

BIRAKTIĞIN MEKANLAR VİRANE OLDU

GİTTİ BAHAR GELMEZ ARTIK

GÜLÜ ÇİÇEĞİ AÇMAZ ARTIK

GİTMEK İÇİN DENKLERİMİZ SARDIK

O GÜZELİM MEKANLAR VİRANE OLDU

BİR ZAMAN SİZLERDE BİZDE VARDIK

ZALİM İLE GADDARA SORDUK

DEDİLER BU ELDEN GİDİN ARTIK

BAĞLARIM BAHÇELERİM VİRANE OLDU


MEVLAM ZALİME HADDİN BİLDİRSİN

EMCAM ÖMRÜM DENGİM DÜRSÜN

ZALİMLİKLERİNİ KENDİLERDE BİLSİN

O YEŞİLİM YURTLAR VİRANE OLDU


HEYHAT İŞ OLACAĞINA VARIR

İNŞAALLAH İKİ CİHAN ONLARA DARDIR

BALCI MUSTAFA ONLARA HESAP SORAR

HAYAT SONA ERMİŞ BAHÇELER VİRAN OLDU

Yazan: Hafız Ömer'in Oğlu Mustafa

Gönderen: Abdullah Zeki BALCI Babasinin üzüntüsünden kalp krizi geçirdigini yazarken, su notu yanina ilistiirmis oglu Mustafa ( Onun üzüntüsünü anlatmam mümkün değil ama, yazmış olduğu şiir veya ağıt onun haleti ruhiyesini bir nebze olsun size anlatmaya yeter herhalde.)ya cok tesekkür ederim.